Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/7970 K.2021/28462

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, ...'ın yalnızca katılan sıfatıyla, ... müdafisinin de yalnızca sanık hakkında verilen beraat hükümlerine ilişkin vekalet ücretine yönelik olarak temyiz talebinde bulundukları belirlenerek dosya görüşüldü:

1-Hükmün sanık ... müdafisine 03/04/2015 tarihinde usulüne uygun olarak tefhim edildiği, ancak sanık müdafisinin 29/05/2015 havale tarihli temyiz dilekçesini süresinden sonra sunduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, tebliğnameye uygun olarak sanık ... müdafisinin TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,

2-Katılan ...'ın sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz talebine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

a-Tehdit ve hakaret suçları yönünden;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik, katılan ...'ın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

b-Kasten yaralama suçu yönünden ise;

Sanığın eyleminin, TCK'nın 25/1. maddesi gereğince meşru müdafaa sınırları içinde kaldığı kabul edilmesine karşın, TCK'nın 25/1 ve CMK’nın 223/2-d maddeleri gereğince beraati yerine ceza verilmesine yer olmadığına ve beraatine dair karar verilmesi,