Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/8086 K.2020/1124

Tehdit ve hakaret suçlarından sanık ...'un 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 106/1-2.cümle, 43/1 (iki kez), 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.860,00 ve 600,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair, Alanya 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21/02/2019 tarihli ve 2018/534 esas, 2019/105 sayılı kararının, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 26/09/2019 gün ve 94660652-105-07-8208-2019-Kyb sayılı istemleri ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/10/2019 gün ve 2019/97450 sayılı bozma düşüncesini içeren ihbarnamesiyle Daire'ye gönderilmiş olduğu görülmekle, dosya incelendi:

Kanun yararına bozma isteyen ihbarnamede;

271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” hükmünün yer aldığı, dosya kapsamına göre, sanık ...'un, 2017 yılı Ağustos ve Temmuz aylarında işlemiş olduğu tehdit ve hakaret suçlarından, Hakkari Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 2017/1666 esas sayılı iddianame ile açılan davanın yapılan yargılaması sonunda, Hakkari 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 07/06/2018 tarihli ve 2017/994 esas, 2018/460 sayılı kararı ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi karşısında,

sanığın aynı eylemi sebebiyle Alanya Cumhuriyet Başsavcılığının 21/05/2018 tarihli ve 2017/18454 soruşturma, 2018/3027 esas ve 2018/2762 sayılı iddianamesi ile açılan mükerrer davanın, 5271 sayılı Kanun’un 223/7. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ