KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2019/8253 E., 2020/1259 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Ocak 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, yaralama
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
252 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Suça sürüklenen çocuk hakkında yaralama eylemine ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, suça sürüklenen çocuk ...'nın, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
2-Suça sürüklenen çocuk hakkında birden fazla kişi ile birlikte tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, katılanın aşamalardaki ısrarlı anlatımları, bunu doğrulayan 07.12.2010 tarihli adli rapor ve 25.12.2010 tarihli CD inceleme tutanağı karşısında, suça sürüklenen çocuğun yaralama eylemiyle beraber birden fazla kişi ile birlikte tehdit eylemini gerçekleştirdiği ve gerçekleşen eylemlerin bölünemeyeceği anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek yapılan incelemede,
Suça sürüklenen çocuk ...'ya yükletilen birden fazla kişi ile birlikte tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin Suça Sürüklenen Çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalardan ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2019/8253, K. 2020/1259, 20 Ocak 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama