Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/8283 K.2020/2221

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, mağdur sanık ...’ın temyiz davası isteğinin, sanık sıfatıyla kasten yaralama ve tehdit suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

1-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, sanık ...’ın temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2-Sanığa yükletilen tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

a-Taraflara arasında, ailevi nedenlerden dolayı çıkan tartışmada, sanığın eşi olan mağdur ... ile birbirlerini darp ettiklerinin kabul edilmesi karşısında; olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b-TCK'nın 62. maddesinde öngörülen "failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri" gibi hususlar değerlendirilmeden, sanık hakkında “sanığın suçu inkara yönelik savunması” biçimindeki kanuni olmayan gerekçe ile takdiri indirimin uygulanmaması,

c-Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesi zorunluluğu,