KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2019/8319 E., 2021/30117 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Aralık 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, görevi yaptırmamak için direnme
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
305 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,
Sanığa yükletilen tehdit ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak;
Sanığın adli sicil kayında tekerrüre esas ilam bulunmamasına karşın sanık hakkında hangi ilamın tekerrüre esas alındığı da açıkça belirtilmeksizin TCK madde 58'de düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanması ve görevi yaptırmak için direnme suçundan kurulan hükümde, tayin edilen hapis cezasından TCK'nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken, sonuç cezanın 9 ay 10 gün yerine 9 ay 11 gün olarak fazla tayini,
Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, ancak; bu aykırılıklar, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2019/8319, K. 2021/30117, 23 Aralık 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama