Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/8353 K.2020/2396

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık ... hakkında 14/02/2013 tarihli iddianame ile katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kamu davası açıldığı halde, bu suçla ilgili olarak hüküm kurulmamışsa da, mahallinde zamanaşımı içerisinde bir karar verilmesinin mümkün olduğu, suça sürüklenen çocuk ...'a yükletilen kasten yaralama eylemi ile ilgili verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara suça sürüklenen çocuk müdafinin itiraz ettiği, Elmalı Ağır Ceza Mahkemesince 24/04/2015 tarih ve 2015/211 D.

İş sayılı kararla itirazın reddine karar verildiği, verilen bu kararın kesin olduğu, sanık ...'un katılanlar Kezban Ulusoy ve ...'a yönelik kasten yaralama eylemleri ile ilgili verilen hükümlere ilişkin temyiz talebinin ise, mahkemece 17/03/2015 tarihli ek kararla reddine karar verildiği, anılan kararın sanığa usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği ancak sanığın bu kararı temyiz etmediği dosya ve UYAP kapsamında yapılan inceleme neticesinde anlaşıldığından, sanık ...'a yükletilen tehdit suçuyla sınırlı olarak dosya görüşüldü:

1-Sanık ...'un 01/12/2014 tarihli süre tutum dilekçesinde sadece hakkında kurulan adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri yönünden temyiz talebinde bulunduğu, daha sonra 08/01/2015 havale tarihli gerekçeli temyiz dilekçesinin (7.) maddesinde diğer sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmü yönünden de temyiz talebinde bulunulduğu, bu durumda sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne ilişkin temyiz isteminin yasal süreden sonra gerçekleştiği anlaşılmakla; 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'un TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Sanık ...'a yükletilen tehdit eyleminden kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;

./..

.2.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanığın uzlaşmaya tabi olan tehdit eylemini uzlaşmaya tabi olmayan kardeşe karşı kasten yaralama eylemi ile birlikte gerçekleştirdiği belirlenerek yapılan incelemede; TCK'nın 106/1-1. maddesi uyarınca belirlenen hapis cezasından, aynı Kanunun 29. maddesi uyarınca 1/4 oranında ve 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken ayrı ayrı hesap hataları yapılmak suretiyle, sonuç cezanın 2.240 TL yerine 2.200 TL adli para cezası olarak eksik tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Ancak;

Sanığın sabıkasında görülen ilamın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olması, CMK'nın 231/8. maddesine 28/06/2014 tarihli ve 6545 sayılı Kanunun 72. maddesiyle "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez." cümlesi eklenmiş ise de, daha önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşme tarihi itibariyle engel oluşturmaması karşısında, yargılama sürecindeki davranışları olumlu bulunarak,

takdiri indirim uygulanan sanık hakkında diğer koşullar değerlendirilmeden, "Sanığın sabıka kaydında daha önce hakkında verilmiş hagb kararları bulunduğu görülmekle, sanık hakkında 5271 sayılı CMK nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına" şeklindeki kanuni olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,