KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2019/8431 E., 2020/2713 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Şantaj, hakaret
- Hükümler
- Mahkumiyet, davanın reddi
Karar Metni
314 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, o yer Cumhuriyet savcısının temyizinin, sanık hakkında şantaj suçundan verilen davanın reddi kararına yönelik olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:
A-Hakaret suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
B-Şantaj suçlarından kurulan mahkumiyet ve davanın reddi kararlarına yönelik temyizlere gelince;
Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın, mağdur ...'ye yönelik şantaj eylemlerini değişik zamanlarda MSN adlı iletişim sistemi yoluyla mesajlar göndererek ve arayarak gerçekleştirmesi karşısında, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda mağdur ...'ye yönelik gerçekleştirdiği eylemlerinde, 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanma olanağının tartışılmaması,
2-Kabule göre de;
a-5271 sayılı CMK'nın 223. maddesinin 7. fıkrasında "aynı fiil nedeniyle aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa, davanın reddine karar verilir" hükmünün yer alması, mükerrer davadan bahsedilebilmesi için, sanık hakkında açılan her bir davanın taraflarının, suç tarihlerinin ve olayının aynı olmasının gerekmesi, somut olayda, sanık hakkında mükerrer dava bulunmadığı anlaşılmakla yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi,
b-Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2019/8431, K. 2020/2713, 10 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama