Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/8546 K.2020/2322

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık hakkında hakaret suçundan hüküm kurulmamış ise de, zamanaşımı süresi içerisinde hüküm kurulması olanaklı görülerek, adli emanete kayıtlı bulunan eşyalar ile ilgili olarak zamanaşımı içinde mahallinde bir karar verilebileceği kabul edilerek dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Verilen hükmün kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması gerektiği ve aynı şekilde açıklanmasına karar verilecek yeni hükmün de Yargıtay incelemesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hüküm olacağı bu nedenle açıklanmasına karar verilen hükmünde belirtilen ilkelere uygun olması gerektiği, açıklanan ilkelere uyulmadan, Anayasanın 141/3,

5271 sayılı CMK'nın 34, D, 230, 232, 289/1-g (1412 sayılı CMUK'nın 308/7.) maddelerine aykırı davranılarak suça sürüklenen çocuk ...'nın ağabeyi temyiz dışı sanık Yahya Kaya ile birlikte suç işleme iradesine ne şekilde sahip oldukları ve nasıl birlikte hareket ettikleri hususları da açıklanmadan, soruşturma aşamasında bilgisine başvurulan ve olayı gören tanık Gülcan Şen dinlenilmeden, katılan ...'in tehdit sözüne maruz kalıp kalmadığı hususlarındaki çelişkiler giderilmeden, eksik inceleme ve gerekçesiz şekilde suça sürüklenen çocuğun birlikte tehdit suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

2)Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuğa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen TCK'nın 106/2-c maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,