Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/8650 K.2020/3742

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi, kararın niteliği ve suç tarihi ile sanık ... hakkında müştekiler ... ile ...'e yönelik yaralama suçlarından açılan davaya ilişkin zamanaşımı içinde karar verilebileceğinin kabulüne göre dosya görüşüldü:

A) Sanık ... hakkında verilen 2000 TL adli para cezasını temyiz etmiş ise de bu hususta verilen bir hüküm bulunmadığı, anlaşıldığından bununla ilgili temyiz isteği ile ilgili bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

B) Sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, sanık ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

C) Sanık ..., ... ve ... hakkında hakaret suçlarından kurulan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükümler ile sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Sanık ..., ... ve ... hakkında hakaret suçlarından kurulan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükümler açısından;

Eylemlere, yükletilen suçlara ve ceza verilmesine yer olmadığı kararına yönelik katılan sanık ... müdafii, sanıklar ... ve ...'nun temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmü açısından;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a) Sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi, dosyada görgü tanığının bulunmaması, sanığın müşteki Rukiye ile arasında husumet bulunması, müştekinin kovuşturma aşamasında sanığın elinde sopa ile beklediğini beyan etmesi, tehdit eylemine ilişkin beyanda bulunmaması, tehdit suçunun mağduru olmayan müştekiler Habibe ile Kıymet'in de bu hususta beyanlarının birbiriyle uyumsuz olması karşısında; eylemin ne suretle oluştuğu ve müştekinin yetersiz beyanına ne suretle itibar edildiği yeterince açıklanıp tartışılmadan eksik gerekçe ile hüküm kurulması,

b) Kabule göre ise;

aa) Sanığın aşamalarda müştekinin daha önce kendisine hakaret ettiğini belirtmesi, tanık ...'in de bu hususu doğrulaması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

bb) Sanığın sabıkasında görülen ilamın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olması, CMK'nın 231/8. maddesine 28.06.2014 tarihli ve 6545 sayılı Yasanın 72. maddesiyle "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez." cümlesi eklenmiş ise de, daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin verilen kararın kesinleşme tarihi itibariyle engel oluşturmaması karşısında; yargılama sürecindeki davranışları olumlu bulunarak, cezası ertelenen sanık hakkında, "...CMK'nın 231/8. maddesi" şeklindeki kanuni olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

cc) Mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK’nın 51/3. maddesi uyarınca belirlenen denetim süresinin mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,

dd) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,