Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/8931 K.2020/4865

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Sanık ... hakkında yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, sanık ...’ın TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2)Sanıklar hakkında tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Mağdur ...’ın beyanlarında, olay öncesinde sanıklardan ...’la aralarındaki anlaşmazlık nedeniyle tartıştıklarını, aynı gün ...’ın köfte arabasının camlarının kırıldığını, ...’ın bundan kendisini sorumlu tuttuğunu söylemesi, sanıkların da mağdurun arabanın camını kırdığını görenlerin olduğunu bu konuyu görüşmek için mağdurun evine gittiklerini savunmaları karşısında, bu hususlar üzerinde durularak sanıklar hakkında TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,