Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/917 K.2021/24973

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

1- Temyiz kanun yoluna tabi olup kesinleşmesi halinde infaza verilecek olan ilamın, açıklanacak yeni hüküm olduğu, bu nedenle yargılama sonucunda ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan karar vermek ve önceki karara atıf yapılmak suretiyle Anayasanın 141, CMK'nın 34, 223 ve 230. maddelerine aykırı davranılması,

2- Arkadaşı ile boş bir arazide alkol alan sanığın, evinin yakınına tuvaletini yaptığını gören müşteki tarafından, “köpeklerini serbest bırakacağı” biçiminde uyarılması, buna sinirlenen sanığın tehdit eylemini gerçekleştirdiğinin anlaşılması ve müştekinin bu eyleminden dolayı hakkında tehdit suçundan açılan davada, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, olayın çıkış sebebi ile gelişimi üzerinde durularak tehdit suçunda TCK’nın 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı yönünde bir değerlendirme yapıldıktan sonra karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Tehdit suçunun temel cezasında TCK’nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken, netice hapis cezasının 1yıl 8 ay yerine, 1 yıl 6 ay biçiminde eksik hesaplanması,

4- Müsaderesi talep olunan Adli Emanetin 2013/8987 sırasında kayıtlı tabanca hakkında karar verilmemesi,