Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/10544 K.2020/20717

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi ve katılanın soyut iddiası dışında hakaret eylemini doğrulayan başkaca delil de bulunmaması karşısında, katılanın beyanının hangi nedenle üstün tutulduğu açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçeyle atılı suçtan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a) TCK'nın 125/4. maddesinde ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin gerçekleşmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi karşısında, apartman boşluğunun aleni yer olmadığı gözetilerek hakaretin gerçekleştiği yerin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlendikten sonra TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının gözetilmemesi,

b) TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmiş olması,