Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/10879 K.2021/3313

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Hakaret suçunun haksız bir fiile tepki olarak işlenmesi hâlinde, TCK'nın 129/1 ve CMK'nın 223/4-c maddesi gereğince “ceza verilmesine yer olmadığına” yerine “ceza vermekten vazgeçilmesine” şeklinde karar verilmesi ve ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilirken hüküm kısmında dayanak Kanun maddesi olan CMK'nın 223/4-c maddesinin yazılmaması,

Kanuna aykırı, katılan ... vekilinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görülmekle HÜKMÜN BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi delaletiyle 1412 sayılı Kanunun 322. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, temyiz edilen kararın ilgili kısmının “Ceza vermekten vazgeçilmesine” ibaresi yerine “CMK'nın 223/4-c maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına” biçiminde değiştirilmek suretiyle HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.