Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/1088 K.2020/5200

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre CMK'nın 266/3. maddesi uyarınca kanun yolundan vazgeçmede aynı Kanunun 150. maddesi uyarınca atanan müdafi ile sanığın iradesi çelişirse, müdafinin iradesi geçerli sayılacağı kabul edilerek ve sanık müdafiinin yalnızca sanık hakkında verilen güvenlik tedbirlerine dair hükümleri temyiz ettiği belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın zorunlu müdafii ile birlikte savunmasının alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Akıl hastalığı nedeniyle kusur yeteneği bulunmadığı saptanan sanığın, CMK'nın 191 ve 147. maddeleri uyarınca yöntemine uygun olarak savunması tespit edilip, yükletilen suça ilişkin tüm kanıtlar gösterilip tartışıldıktan sonra, suçun kanıtlanması halinde TCK'nın 32/1 ve 57. maddeleri uyarınca akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerine hükmolunması, kanıt bulunmaması ve suçu işlediğinin ispatlanamaması halinde ise beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle doğrudan güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi,