Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/10981 K.2021/9292

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Hakaret suçunun karşılıklı işlendiğinin kabul edilmesi karşısında, TCK'nın 129/3. maddesi gereğince "ceza verilmesine yer olmadığı" yerine "ceza vermekten vazgeçilmesine" şeklinde karar verilmesi ve hüküm kısmında dayanak kanun maddesi olan CMK'nın 223/4-c maddesinin yazılmaması,

Kanuna aykırı, katılan ...’ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, ancak; bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca, kararın ilgili kısmının "sanık hakkında TCK'nın 129/3. ve CMK'nın 223/4-c maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığı" biçiminde değiştirilmek suretiyle tebliğnameye kısmen uygun olarak, HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.