KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2020/11621 E., 2021/7291 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mart 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, trafik güvenliğini tehlikeye sokma
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,
A)Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Sanığın birden fazla kişiyle birlikte görevi yaptırmamak için direnmesine karşın TCK'nın 265/3. maddesi uygulanmamış ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,
Anlaşıldığından, sanık ...’in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
B) Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyizine gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Hakaret suçunun aleni olan sokakta işlenmesine rağmen, TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanmaması,
2-Sanık hakkında aynı olay ve zamanda meydana gelen görevi yaptırmamak için direnme ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından kurulan hükümlerde hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karşın, hakaret suçundan kurulan hükümde yeterli gerekçe gösterilmeden hapis cezası tercih edilerek çelişki oluşturulması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2020/11621, K. 2021/7291, 2 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama