Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/11904 K.2020/16317

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın temyiz dışı sanıklarla birlikte, taş ve benzeri cisimler atarak iş makinasının camını kırdıkları ve bu şekilde çalışmayı durdurdukları şeklinde kabul edilen eyleminde, sanığın eyleminin birden fazla kişi ile silahtan sayılan taş ile işlenmesi karşısında, TCK’nın 117/1,119/1-a-c maddelerince hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre de,

Hükümden sonra 24/10/2019 tarihinde yürürlüğe giren, 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik CMK'nın 253. maddesi uyarınca, sanığın üzerine atılı TCK’nın 117/1, 119/1-c maddesinde tanımı yapılan iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçunun uzlaştırma kapsamına alınması karşısında, 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,