Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/12109 K.2021/9500

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Soruşturma aşamasında mağdurlar ..., ..., ... ve ...’ın sanığın direndiğini, mağdurlar ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ın sanığın hakaret ettiğini, kovuşturma aşamasında ise mağdur ...’ın sanığın herhangi bir direnmesinin olmadığını, diğer mağdurların ise sanığın tehdit ederek direndiğini beyan etmeleri karşısında, mağdurların aşamalardaki beyanları arasındaki çelişki giderilmeden ve hangi beyana neden üstünlük tanındığı açıklanıp tartışılmadan, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

6545 sayılı Kanun'un 72. maddesiyle, CMK’nın 231/8. maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihi itibariyle yürürlükte olmaması karşısında, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına engel mahkumiyeti bulunmayan sanığın, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden “sanığın adli sicilinde daha önceden verilip kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunduğundan yeniden uygulanmasına yer olmadığına” biçimindeki kanuni olmayan gerekçeyle, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-6545 sayılı Kanunla değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilemeyeceği gözetilmeyerek, para cezasının ödenmemesi halinde kalan cezanın hapse çevrilmesine karar verilmesi,