Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/12391 K.2021/14014

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A- Temyiz süresi yönünden halen yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesi gereğince Cumhuriyet Savcısı tarafından dilekçenin karar tarihinden itibaren bir aylık süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca hakaret suçuna yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısının tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B- Görevi yaptırmamak için direnme suçuna ilişkin sanığın temyiz isteğine gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

1- Temel ceza üzerinden TCK’nın 43/2. maddesi uyarınca artırım, 62/1.maddesi uyarınca ise indirim yapılırken hesap hatası neticesinde, sonuç cezanın 7.600 TL yerine 3.740 TL olarak eksik belirlenmesi,

2- Sanığın, adli sicil kaydında bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının UYAP kayıtlarına göre inceleme konusu dosyanın suç tarihinden sonra 25/05/2016 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden "daha önce hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği" şeklindeki gerekçeyle, anılan kanun maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,