Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/12460 K.2021/9208

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, cebir veya tehdit kullanarak katılana fuhuş yaptırdığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle sanık hakkında TCK’nın 227/4. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

2- Sanık hakkında ödenmeyen adli para cezasının, 5275 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanunla değişik 106/3. maddesi uyarınca hapse çevrilemeyeceği gözetilmeden, adli para cezasının ödenmeyen miktarının hapse çevrileceğinin belirtilmesi,

Kabule göre de;

Sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda aynı mağdurun birden fazla fuhuş yapmasına aracılık etmesi şeklindeki eyleminde TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,