Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/1247 K.2022/7605

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Sanıkların, katılanın arabasına ateş ederek zarar vermesi ve bu suretle tehdit eylemini gerçekleştirmesi sebebiyle mala zarar verme suçundan da dava açılması karşısında; TCK'nın 44. maddesinin istisnasını oluşturan 106/3. maddesi uyarınca mala zarar verme suçundan ayrıca ceza tayini gerekirken, TCK'nın 44. maddesindeki fikri içtima koşullarının oluştuğundan bahisle sanığın eyleminin bütün halinde tehdit suçunu oluşturduğu kabul edilerek mala zarar verme suçundan hüküm kurulmaması,

2- 6545 sayılı Kanun’un 72. maddesiyle, CMK’nın 231/8. maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihi itibariyle yürürlükte olmaması nedeniyle, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına engel mahkumiyeti bulunmayan sanıklar hakkında, tehdit suçunda giderilmesi gereken somut maddi bir zarar oluşmaması, manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, sanıkların kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurulup, yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken, “müştekinin zararını gidermediklerinden” biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,