Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/12496 K.2021/7783

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suç tarihi itibariyle sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Aydın 1. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 11/02/2014 tarih, 2013/1367 esas, 2014/97 sayılı kararında sanık hakkında TCK’nın 86/2, 3-a, 62, 52/2. maddeleri uyarınca verilen 3000TL adli para cezasının kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrüre esas olmadığı dikkate alınıp, aynı ilamda yer alan TCK’ nın 106/1. maddesinin 1. cümlesi, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince verilen 3000 TL adli para cezasının usulüne uygun olarak kesinleşip kesinleşmediğinin araştırılması ve sonucuna göre sanık hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

3- 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olan 16,00 TL yargılama giderinin, CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, sanıktan tahsiline karar verilmesi,