Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/12668 K.2021/5846

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Hakaret suçundan kurulan hükmün temyizinde; Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, TCK'nın 43. maddesi uygulanmak suretiyle CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması, 2-Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün temyizinde;

TCK'nın 265. maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçenekli hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde; hareketin icra vasıtalarının "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alındığında, ''sanığın kavga olayını ayırmak için gelen polis memurlarına direndiği, polis aracının önüne geçerek aracı durdurduğu,

polislere yönelik saldırgan davranışlarda bulunduğu'' şeklinde gerekçe ile direnme suçunda aranan cebir veya tehdit unsurlarının ne şekilde gerçekleştiği kanıtlara dayalı olarak tartışılıp gösterilmeden, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Sanığın görevi yaptırmamak için direnme eylemini birden fazla kamu görevlisine karşı bir suç işleme kararı kapsamında gerçekleştirmesi karşısında, TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,