Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/13099 K.2021/11562

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

1- Mahkemece kabul edilen oluşa göre, sanık ...’ın icra memurunun elindeki icra tutanağını yırtması şeklindeki eylemi ve sanıkların tehdit yoluyla direndiğinden bahisle mahkûmiyet kararı verilmiş ise de, ceza yargılamasının en önemli ilkelerinden biri olan "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi uyarınca, sanıkların üzerine atılı suçtan cezalandırılmasının temel koşulu, suçun kuşkuya yer vermeyen bir kesinlikle ispat edilmesidir.

Gerçekleşme şekli kuşkulu ve tam olarak aydınlatılmamış olaylar ve iddialar sanık aleyhine yorumlanarak mahkumiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkumiyeti yargılama aşamasında toplanan ihtimali kanıya değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Bu ispat hiçbir kuşku ve başka türlü bir oluşa olanak vermeyecek açıklıkta olmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olayda haciz tutanağında tehdit sözlerinden bahsedilmemesi, icra müdürü ... ile tanık polis memuru ...’nin aşamalarda tehdit sözünü duydukları ancak kimin söylediğini görmedikleri, polis memuru tanıklar ... ile ...’ın aşamalarda herhangi bir tehdit sözünü duymadıkları yönünde beyanda bulunmaları karşısında, tehdit sözleri ile ilgili katılanın soyut beyanı dışında şüpheden uzak,

kesin ve somut delilin bulunmadığının anlaşılması ayrıca sanık ...’ın cebir ve tehdit içeren başkaca bir eyleminden bahsedilmemesi ve sanık ...’ın tehdit sözleri dışında kabul edilen eyleminin ise haciz tutanağını icra memurunun elinden alıp yırtması şeklinde kabul edilmesi karşısında, görevi yaptırmamak için direnme suçunun cebir veya tehdit öğelerinin ne suretle oluştuğu açıklanmadan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule görede,

Sanıkların haciz sırasında gerçekleşen görevi yaptırmamak için direnme eyleminin TCK'nın 6/1-d maddesinde belirtilen yargı görevini yapan kişilerden olan avukata karşı gerçekleştirilmesi karşısında, TCK'nın 265/2. maddesine göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,