Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/1353 K.2022/7067

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın katılan ...’a yönelik kasten yaralama eyleminin bilinçli taksirle kasten yaralama ya da olası kast ile kasten yaralama niteliğinde olup olmadığı tartışılmaksızın hüküm kurulması,

2-Sanığın katılan ...’a yönelik eyleminin eline satır alarak üzerine yürümesi, etrafta bulunanlarca araya girilerek sanığa engel olunması ve sanığın eyleminin bu şekilde sonlandırılması şeklinde gelişen olayda, sanığın katılana yönelik tehdit içeren sözlerinin yaralama eyleminin irade açıklaması niteliğinde olduğu, eyleminin silahla yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturmasına karşın, silahla tehdit suçundan da ayrıca yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

3-Sanığın katılan ...’a yönelik eylemlerinde aşamalarda “olayı ben ... telefonla haber verdi. Eve gittiğimde...'in benim eşim ...'ya küfürle beni sorduğunu, elinde bıçak olduğunu öğrendim. Neden böyle yaptığını sorduğumda ... bana ana avrat sövdü. Yanındaki bayan ...'in kardeşiymiş. O ...'ya saldırdı. Vurmaya başladı. Ayrıca bir tane daha şahıs vardı. Toplam üç kişi bana saldırdı. Vurmaya başladılar. ... elindeki bıçakla benim sol kaşıma vurdu. Kanamaya başladı. Ben kendimi korumak için satırı elime aldım,” şeklindeki savunmasının tanıkların beyanları, doktor raporu ile doğrulanması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,