Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/13608 K.2021/29922

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesi uyarınca, tebligatın bilinen en son adresi olan 04/02/2015 tarihli duruşmada Mahkemeye bildirdiği adres olan “... Mahallesi, ... Caddesi, no:177 K 2 D:29 Merkez/Kütahya” adresine yapılması gerektiği gözetilmeden, sanığın duruşmada bildirdiği en son adresinden farklı olan “... Mahallesi ... Sokak No:2 İç Kapı no:1 Merkez /Kütahya” adresine yapılan tebligatın iade gelmesi üzerine yine bilinen en son adresinden farklı olan MERNİS adresine yapılan tebligatın usulsüz olduğu ve bu suretle sanığın öğrenme üzerine gerçekleştirilen temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilerek, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Dosya kapsamına göre, sanığın katılana hitaben söylediği kabul edilen “senin feriştahını s.kerim, seni Kütahya’da barındırmam rahat edemezsin” şeklindeki sözlerinin bir bütün halinde TCK’nın 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden sanık hakkında TCK’nın 106/1-2. cümlesinde düzenlenen tehdit ve hakaret suçlarından yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,

2) Yukarıdaki bozma nedeni doğrultusunda sanığın eyleminin TCK’nın 106/1-1.cümlesinde düzenlenen suçu oluşturduğunun kabulü halinde ise;

a) Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik CMK'nın 253. maddesi uyarınca, TCK’nın 106. maddenin 1. fıkrasının 1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında; sanık hakkında tehdit suçuna ilişkin 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,

b) 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

3) Kabule göre ise; adli sicil kaydına göre birden fazla sabıkası bulunan mükerrir sanık hakkında, hangi ilamın tekerrüre esas alındığının denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilmemesi,