Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/1363 K.2020/8472

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya kapsamındaki kanıtlara göre suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK’nın 142/1-e maddesindeki adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğu ve uzlaşma kapsamı dışında kaldığının belirlenmesiyle dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Tehdit suçu açısından; suça sürüklenen çocuğun bıçakla tehdit eylemini her iki mağdur çocuk... ve ...n’e yönelik gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, hakkında TCK’nın 43/2. madde uyarınca ceza artırımına gidilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlarının kesinleşme tarihinin, 5271 sayılı Kanunun 231/8. maddesinin yürürlüğe girme tarihi olan 28.06.2014 den önce olması nedeniyle CMK’nın 231.maddesinin uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunduğundan bahisle sanık hakkında ertelemeye göre daha lehe olan CMK’nın 231. maddesinin uygulanmaması,

2-Hırsızlık suçu açısından; suça sürüklenen çocuğun temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ve sanıkla birlikte inşaat halindeki binadan matkap ve kablo hırsızlama eyleminin TCK’nın 142/1-e maddesindeki adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, hakkında aynı Kanunun 141/1. maddesindeki basit hırsızlık suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,