KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2020/13847 E., 2021/12010 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Nisan 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
306 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
Dosyada mevcut 09/11/2014 tarihli tutanak içeriğinde, sanığın telefon ile konuştuğu şahsa “buradaki polisler görevlerini yapmıyorlar hepsi satılmış adam kayırıyorlar bunların hepsi şerefsiz” dediğinin belirtilmesine karşın, mağdur polis memurlarının ve tanık ...’ın aşamalarda alınan beyanlarında sanığın hakaret eylemini duymadıklarını ifade ettikleri, hakaret ifadelerini duyduğunu belirten kişinin yalnızca tanık Berkan Karabulut olduğu anlaşılmakla, olay tutanağı ile tanık ve mağdur beyanları arasında oluşan çelişkinin giderilmesi,
giderilemediği takdirde hangi anlatıma, hangi gerekçeyle üstünlük tanındığının açıklanması ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,
Kabule göre de;
1- Sanığın tekerrüre esas alınan adli sicil kaydındaki ilamda, suç tarihinde uzlaşma kapsamında olmayan TCK'nın 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçu uyarınca mahkumiyetine karar verildiği, hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253/1. madde hükmü uyarınca, sanığa atılı tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında, tekerrüre esas alınan bu hükme ilişkin uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre, tekerrür hükümleri ve seçimlik ceza öngören hakaret suçundan TCK'nın 58/3. maddesi uyarınca hapis cezası seçme koşullarının oluşup oluşmadığının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2020/13847, K. 2021/12010, 6 Nisan 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama