Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/13867 K.2021/20021

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A) Mağdur ...’ın 05/06/2014 tarihli duruşmada sanıklar ..., ...’den şikayetçi olmadığını bildirmesi karşısında, sanıklar ... ve ... hakkındaki kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükümlerini temyize hak ve yetkisi bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, tebliğnameye uygun olarak mağdur ...’ın TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

B) Sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararının temyizinde;

Eyleme, yükletilen suça ceza verilmesine yer olmadığı kararına yönelik katılan ...’ın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

C) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen beraat, sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin temyizinde ise; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Katılan ...’ın görevli polis memuru sanık ... tarafından kendisine tokat atılmak suretiyle darp edildiğine dair savunmasının, olayın tanığı Ümit Tacikiyan’ın anlatımlarıyla doğrulanması ve adli muayane raporunda tespit edilen yüzde yaralanmaya ilişkin bulguların katılan ...’ın iddialarıyla uyumlu olması karşısında, sanık ...’ın atılı kasten yaralama suçunu işlediği sabit olduğu anlaşılmakla, mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan ve yetersiz gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

2) Sanık ... ile görevli polis memuru ...’ın hakaret suçunu karşılıklı olarak işlediklerinin mahkemece kabul edilmesi karşısında, sanık ... hakkında hakaret eylemi nedeniyle TCK'nın 129/3. maddesinin uygulanmaması ve görevi yaptırmamak için direnme suçundan tayin edilen cezada aynı Kanunun 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Hakaret suçundan kurulan hükümde, sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen TCK'nın 43. maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,

4) Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümde, TCK'nın 62.maddesi uyarınca indirim yapıldıktan sonra ve hükmün devamında TCK'nun 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına denilmek suretiyle hükümde çelişki yaratılması,