KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2020/14112 E., 2021/17507 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Haziran 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hakaret, kasten yaralama
- Hükümler
- Mahkumiyet, düşme
Karar Metni
313 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1- Sanık ... ve katılan sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükümlerin temyizinde;
Kasten yaralama suçu için verilen kararlarda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılan sanık ... müdafisinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
2- Sanık ... ve katılan sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen hükümlerin temyizinde;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir.
Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.
Somut olay kapsamında sanık ... tarafından söylenen kaba hitap tarzı niteliğindeki sözlerin, müşteki ...’ın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanıklar hakkında karşılıklı hakaret işledikleri belirtilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2020/14112, K. 2021/17507, 2 Haziran 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama