Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/14299 K.2021/14033

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Katılanın, sanık hakkında icra takibi başlatıp, hak ediş ücretlerinin borçlu sanığa ödendiğini öğrenmesi üzerine, ilgili kurumları arayıp, yaptıklarının suç olduğunu, haklarında dava açılabileceğini, paranın sorumluluğunun kendilerinde kalabileceğini, bundan sonraki hakedişlerin icra hesabına yatırılması gerektiğini söylemesi üzerine, sanığın katılana tehdit eylemini gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eylemi ile engellenebilecek bir kamu görevi bulunmadığı, sanığın eylemlerinin tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden suçun niteliğinde yanılgı ile yazılı şekilde görevi yaptırmamak için direnme suçundan hüküm kurulması,

2-Tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetin, kesin nitelikteki adli para cezasından ibaret olması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

3-TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulama olanağının ortadan kalkmış olması,