Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/14486 K.2021/9076

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Sanığın, olay tarihinde hükümlü olarak bulunduğu Burhaniye Ceza İnfaz Kurumu B-9 koğuşundan, B-8 koğuşunun bahçesine pet şişe içerisinde çay atması üzerine infaz koruma memurları tarafından uyarılması nedeniyle sinirlenmesi üzerine olay yerine çağrılan ani müdahale biriminde görevli infaz koruma memurlarının koğuşa girerek sanığı bahçeye çıkardıkları ve üst aramasını yaptıkları sırada görevlilere yönelik "oğlum biz Diyarbakırlı'yız bu işin dışarısı da var arstistlik yapmayın" şeklindeki sözlerinin, TCK'nın 265/1. maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek, TCK'nın 106/1-2. cümlesinde düzenlenen sair tehdit suçunu oluşturduğu kabul edilerek şikayet yokluğu nedeniyle davanın düşürülmesine dair karar verilmesi,

2) Kabule göre de;

Müştekilerin şikayetten vazgeçtikleri anlaşılmakla, TCK'nın 73/6. maddesi uyarınca sanığa şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,