Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/14768 K.2021/16162

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın savunmasında, olay günü tarlaya gideceğini bu nedenle elinde orakla beklediğini, katılanlara karşı herhangi bir eylemi olmadığını, aralarında husumet bulunduğunu belirtmesi, katılan...’in “aracın içini temizliyordum, sanığın elinde orak olup olmadığını bilmiyorum” demesi,

katılan ...’in “sanığın elinde orak görmedim” şeklindeki anlatımı ve tanık ...’ın “sanığın elinde orak gördüm ancak normal duruyordu, sallaması yoktu, hakaret, tehdit duymadım” şeklindeki beyanı dediği dikkate alındığında, TCK'nın 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçunun unsurlarının oluşmadığı ayrıca sanığın hakaret ve tehdit niteliğinde sözler söylediğine dair aralarında husumet bulunan katılanların soyut beyanı dışında her türlü şüpheden uzak kesin bir delil de bulunmadığı gözetilmeden, hakaret ve tehdit suçlarından açılan davalar yönünden beraat yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- (1) numaralı bozmaya uyulması halinde, TCK'nın 151/1. maddesine uyan mala zarar verme suçunun, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkrayla uzlaşma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, üçüncü fıkrada yer alan "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin madde metninden çıkarılması nedeniyle uzlaştırma kapsamına alınması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,