Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/15147 K.2020/18580

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 09/02/2016 tarih, 2014/8-71 esas, 2016/42 nolu kararında belirtildiği üzere, 1 yıl 8 ay hapis ve ertelenmesine dair verilen ilk hükmün yalnız sanık müdafii tarafından temyiz edilip Özel Dairece lehe bozulmasından sonra, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilip, sanığın denetim süresi içinde yeniden kasıtlı suç işlemesi nedeniyle açıklanan hükümde "cezayı aleyhe değiştirme" yasağı gözetilerek, cezanın ilk hükümdeki erteli 1 yıl 8 ay hapis cezası olarak belirlenmesi gerekirken; 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine aykırı davranılması,