Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/15458 K.2022/12310

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında düzenlenen iddianamede tutuklamaya sevk işlemi sonrası tutuklama kararı açıklandıktan sonra sanığın mağdura yönelik söylediği hakaret suçu bakımından anlatım bulunmaması karşısında; "... ve ... Bağlılık Kuralı"na aykırı olarak, iddianamede tanımlanmayan eylemden hüküm kurularak 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2-Soruşturma evresinin bir parçası olan tutuklamaya sevk nedeniyle ifade alma işleminin gizli olması nedeniyle sanığın mağdur hakime ifade alınması sırasında işlemiş olduğu hakaret suçu bakımından mahkumiyet hükmü kurulurken aleniyet unsurunun gerçekleştiğinin kabulü ile sanık hakkında fazla ceza tayini,

3-Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,

4-TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,