KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2020/15533 E., 2022/14089 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Haziran 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Taksirle yaralama, hakaret
- Hükümler
- Beraat
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
1- Sanık ... hakkında hakaret, sanık ... hakkında ise taksirle yaralama eylemlerine ve yükletilen suçlara yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2- Sanıklar ... ve ... hakkında müştekiler ... ve ...'a yönelik hakaret suçundan verilen beraat kararlarına ilişkin temyize gelince:
Sanıklar ... ve ... hakkında müştekiler ... ve ...'a yönelik şikayete bağlı hakaret suçuna ilişkin müşteki ..., soruşturma aşamasında şikayetçi olmadığını belirtmesine rağmen kovuşturma aşamasında şikayetçi olmuş ise de, şikayetten vazgeçmeden caymanın mümkün olmadığı ve müşteki ...’ın ise kovuşturma aşamasında sanıklar hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini beyan etmesi ve sanıklar ... ve ...’ın şikayetten vazgeçmeyi kabul etmeleri karşısında, kovuşturma şartı olan "şikayet" koşulunun gerçekleşmemesi nedeniyle açılan davanın CMK'nın 223/8 maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesi yerine beraat hükmü kurulması,
Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının tebliğnameye uygun olarak “Katılan Sanık ... hakkında Katılan sanık ... ile ... karşı hakaret suçundan sanıkların beraatine” dair kısmın hüküm fıkrasından
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2020/15533, K. 2022/14089, 6 Haziran 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama