Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/1571 K.2020/10525

Hakaret ve tehdit suçlarından sanık ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125/2-1, 106/1-1, 43 ve 52. maddeleri uyarınca 2.700,00 Türk lirası ve 5.400,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair Küçükçekmece 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/04/2019 tarihli ve 2017/170 esas, 2019/521 sayılı kararının, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 27/02/2020 gün ve 94660652-105-34-18431-2019-Kyb sayılı istemleri ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/03/2020 gün ve 2020/30302 sayılı bozma düşüncesini içeren ihbarnamesiyle Daire'ye gönderilmiş olduğu görülmekle, dosya incelendi:

İstem yazısında;

1-Hakaret suçu yönünden yapılan incelemede;

Müşteki ...'in 06/12/2017 tarihli oturumda şikayetten vazgeçtiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 73/4 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında hakaret suçundan açılan davasının düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmasında,

2-Tehdit suçu yönünden yapılan incelemede;

Küçükçekmece 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/04/2019 tarihli kararı ile sanığın üzerine atılı bulunan ve uzlaşmaya engel olan 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçu ve silahla tehdit suçu bakımından beraat kararı verildiğinden,

TCK 106/1-1 kapsamında kalan tehdit suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253/3. maddesinde yer alan “Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağı kalmadığının anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Kanun’un 254/1. maddesindeki “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası,

uzlaştırma işlemlerinin 253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca tehdit suçu bakımından uzlaştırma işleminin yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

Hukuksal Değerlendirme:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesinin 1. fıkrasında “Hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunması halinde bu maddede düzenlenen olağanüstü yasa yoluna konu olabileceği belirtilmiştir.

Y.C.G.K.'nun 17.7.2007 gün ve 2007/145-172 sayılı, 27.3.2007 gün ve 2007/73-76 sayılı kararlarında da vurgulandığı üzere hükümdeki diğer yasaya aykırılıklar giderilmeden, uyuşmazlık konusunda karar verilmesi halinde, hukuka aykırılıkları giderme ve ülkede uygulama birliğini hukuka uygunlukla sağlama amacına hizmet için öngörülen "Kanun yararına bozma" kurumu, bünyesinde hukuka aykırılık taşıyan hükümleri onaylama sonucunu doğuracaktır.

Uyuşmazlık konusunda bir karar vermeden önce, kanun yararına bozma istemine konu edilen hükümde başkaca yeni hukuka aykırılıkların bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.

Bu bağlamda;

5271 sayılı CMK'nın "Yargılama Giderleri" başlıklı 324/1. maddesi, "Harçlar ve tarifesine göre ödenmesi gereken avukatlık ücretleri ile soruşturma ve kovuşturma evrelerinde yargılamanın yürütülmesi amacıyla Devlet Hazinesinden yapılan her türlü harcamalar ve taraflarca yapılan ödemeler yargılama giderleridir." şeklinde, 325. maddesinin bir ve ikinci fıkraları, "(1) Cezaya veya güvenlik tedbirine mahkûm edilmesi hâlinde, bütün yargılama giderleri sanığa yüklenir.

(2) (Değişik fıkra: 06/12/2006 - 5560 S.K.27.md) Hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve cezanın ertelenmesi hallerinde de birinci fıkra hükmü uygulanır." biçimindedir. Görüleceği gibi, katılanın kendisini vekil ile temsil ettirdiği bir ceza yargılamasında, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi halinde, katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekmektedir.

Somut olayda ise sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından mahkumiyet kararı verildiği, hakaret suçundan verilen adli para cezasının kesin nitelikte olduğu, kovuşturma aşamasında 06/12/2017 tarihli duruşmada müştekinin şikayetinden vazgeçtiği, şikayetçi olmaması nedeniyle mağdur ...'in yöntemince kamu davasına katılmaması karşısında hakkında vekalet ücreti tayin edilemeyeceğinin gözetilmediği anlaşılmıştır.

Yargıtay incelemesi sırasında saptanan ve yukarıda belirtilen yeni hukuka aykırılık nedeni, kanun yararına bozma konusu yapılmadığından, belirtilen kanun yolunun niteliği gereği resen giderilemeyecektir.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1- Kanun yararına bozma isteği hakkında bu aşamada bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,