Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/16416 K.2022/16606

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu;

Anlaşıldığından sanık ... müdafisinin temyiz davası isteği hakkında tebliğnameye uygun olarak bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2-Sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca tebliğnameye uygun olarak sanık ... müdafisinin TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,

3-Sanık ... hakkında hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına dair hüküm bakımından;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

TCK'nın 129. maddesi uyarınca hakaretin karşılıklı olarak işlendiğinin kabul edilmesi halinde, CMK'nın 223/4-c maddesi gereğince “ceza verilmesine yer olmadığı” kararı verilmesi gerekirken hükümde uygulama maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı, katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz istemleri bu nedenle yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, ancak; bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi uyarınca, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının, tebliğnameye aykırı olarak, hüküm fıkralarındaki "ceza