Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/16469 K.2022/15604

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteminin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Cezaevinde hükümlü olan sanığın, aynı koğuşta kalan kardeşinin sara krizi geçirmesi üzerine infaz koruma görevlilerini çağırdığı, müştekilerin geç gelmesine sinirlenerek hakaret ettiği kabul edilen olayda; dosya içerisinde mevcut kamera çözümü gözetilerek ve sanıkla aynı koğuşta kalan hükümlüler tanık olarak dinlenilerek, müştekilerin olaya geç müdahalede bulunup bulunmadıkları ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

TCK’nın 129/1. maddesi uyarınca hakaretin haksız bir fiile tepki olarak işlenmesi nedeniyle sanığa ceza vermekten vazgeçilmesi halinde, CMK’nın 223/4. maddesi gereğince ceza tayin edilmeden doğrudan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,