KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2020/16509 E., 2022/16100 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Haziran 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- Mahkumiyet
- Temyiz edenler
- Sanık ve müdafisi
Karar Metni
208 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın soruşturma aşamasında ikrara yönelik savunmada bulunmasına rağmen mahkeme beyanında suçlamayı kabul etmemesi, tanık ...’un soruşturma aşamasında sanığın müştekiye hakaret ettiğini duyduğunu belirtilerek iddianame anlatımını doğrulamasına karşın mahkeme beyanında olay anında kapının iç tarafında olması nedeni ile hakaret sözlerini duymadığını beyan etmesi, tanık ...’ın soruşturma ve kovuşturma beyanları ile müşteki anlatımını desteklemesi karşısında; sanık ve tanık ...’un aşamalarda alınan beyanları arasındaki çelişki giderilmeden veya giderilemediği takdirde hangi beyanlara hangi nedenle itibar edildiği açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulama olanağının ortadan kalkmış olması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2020/16509, K. 2022/16100, 27 Haziran 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama