Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/16519 K.2022/15945

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık ... hakkında katılan ...'ye yönelik , sanık ... hakkında da katılan ...'a yönelik hakaret suçundan kurulan hükümlerde kanun maddesi olarak TCK'nın 125/1. maddesi yerine aynı Kanun'un 86/2. maddesi gösterilmiş ise de, bu hususun mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanık ...'a yüklenen hakaret ve kasten yaralama suçları yönünden soruşturma aşamasında usulünce uzlaşma teklifinde bulunulduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki bu yöndeki bozma görüşüne iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

A- Her iki sanık hakkında kurulan hükümler yönünden;

Sanıkların aşamalarda suçlamaları kabul etmemeleri, tanıkların, sanıkların hakaret ettiğine ilişkin bir beyanda bulunmamaları ve bıçak görmediklerini beyan etmeleri, bıçağı müşteki ...'ın kolluğa teslim etmesi, katılanlar ..., ... ve ...'ın adli raporlarında darp ve cebir izine rastlanılmadığının belirtilmesi, sanık ...'ın suça konu bıçağın kendisine ait olmadığını savunması ve soruşturma aşamasında dinlenen ve olaya ilişkin bilgi ve görgüsü olduğu anlaşılan İlyas Koç'un kavga esnasında sanık ...'ın sırtına ismini bilmediği bir şahsın bıçak salladığını gördüğünü beyan etmesi karşısında;

adı geçen tanık duruşmaya çağrılıp dinlendikten sonra tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hükümler kurulması,

B- Kabule göre de,

1- Sanık ... hakkında kurulan tüm hükümler yönünden;

Sanığın temyiz dilekçesine eklediği 02/02/2011 tarihli raporda beyin hasarına bağlı organik duygulanım bozukluğu teşhisi konduğunun belirtilmesi karşısında; suç tarihi itibariyle TCK’nın 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış veya önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda yöntemince rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2- Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'a yönelik kasten yaralama ve katılan ...'a yönelik hakaret suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Hüküm tarihinden sonra 24/10/2019 tarihinde yürürlüğe giren, 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik CMK'nın 253. maddesi uyarınca uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde uzlaştırma hükümlerinin uygulanamayacağının hüküm altına alındığı,

somut olayda, uzlaşmaya tabi olmayan silahla kasten yaralama suçunun mağduru ..., kasten basit yaralama ve hakaret suçlarının mağdurları ise ..., ... ve katılan ... olmakla bu suçların aynı mağdura karşı işlenmemeleri nedeniyle anılan Kanun hükümleri ile değişik CMK’nın 253/3. maddesinin uygulama alanı bulmayacağı anlaşılmakla.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,