Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/16548 K.2022/16052

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, yalnızca o yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinde bulunduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın suçlamayı kabul etmemesi, olay tutanağında sanığın atılı tehdit sözünü söylediğine ilişkin bir anlatım bulunmaması, görgüye dayalı bir tanık beyanının olmaması ve mağdurların duruşmada, soruşturma aşamasındaki ifadelerinden farklı olarak sanığın ''sizi yarın savcının karşısına dikeceğim pişman olacaksınız'' dediğini beyan etmeleri karşısında; beyanları arasındaki çelişkiler giderilmeden ve sanığın savunmasına itibar etmeme nedeni açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

Sanık hakkında kurulan hükümde TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapılırken hesap hatası yapılarak cezanın ''7 ay 15 gün'' yerine "8 ay" hapis olarak belirlenmesi, devamında belirlenen hatalı ceza üzerinden aynı Kanunun 62. ve 50 maddeleri uygulanarak sonuç cezanın ''3740 TL'' yerine ''4000 TL'' adli para cezası olarak fazla tayini,