Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/16871 K.2022/16842

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-Sanığın, katılana iddianamede belirtilen sözlerle hakaret ettiği, sanığın kendisi ve bir yakınına yönelik katılandan kaynaklı bir haksız fiil olmadığının anlaşılması karşısında; hakaret suçundan TCK'nın 125/1, 4. maddeleri gereğince mahkumiyeti yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle aynı Kanunun 129/1. maddesi gereğince ceza vermekten vazgeçilmesine karar verilmesi,

2- Kabule göre de, TCK'nın 129/1. maddesi uyarınca sanığa ceza vermekten vazgeçilmesi halinde, CMK'nın 223/4. maddesi gereğince “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi gerekirken “ ceza verilmesinden vazgeçilmesine” karar verilmesi,