Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/17350 K.2022/18358

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret ve görevi yatırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu anlaşılmış,

a) Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hüküm yönünden;

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık ...’ün ileri sürdüğü sebepler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

b) Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hüküm yönünden ise; ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

Mahkemece, sanığın kamu görevlisi olan katılanları tehdit etmek suretiyle görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediğinin kabul edilmesi karşısında; uygulanan kanun maddesinin TCK’nın 265/1. maddesi yerine 106/1-1.cümlesi olarak yazılması,