Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/17677 K.2022/18820

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü. Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanık hakkında mala zarar verme ve hakaret suçlarından kamu davası açıldığı, sanığın hakaret eylemi uzlaşma kapsamında olup soruşturma aşamasında uzlaşma teklifi yapılmış ise de, bu tarihte mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamında olmaması ve atılı suçların birlikte işlenmesi nedeniyle soruşturma aşamasında yapılan uzlaşma teklifinin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında,

yapılan yargılama sonucunda mala zarar verme suçundan sanık hakkında beraat kararı verilmesi ve hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile CMK’nın 253/3. fıkrasında yer alan “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar” ibaresi madde metninden çıkarılmakla TCK’nın 151. maddesinin uzlaştırma kapsamına girmiş olması nedeniyle aynı fıkranın ikinci cümlesinin uygulanma imkanının ortadan kalktığı ve dolayısıyla 6763 sayılı Kanunun 35. maddesiyle değişik CMK’nın 254. maddesi uyarınca hakaret suçundan usulünce uzlaştırma işlemleri yerine getirilerek,

sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,