Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/17828 K.2022/20166

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizinde,

TCK’nın 50/3. maddesi uyarınca, daha önce hapis cezasına mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında seçenekli yaptırımlardan hapis cezası tercih edilerek hükmolunan 25 gün hapis cezasının aynı maddenin birinci fıkrasında öngörülen seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2)Sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizine gelince,

a)Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu ile korunan hukuki yarar kişi özgürlüğünün korunması ve bireyin, psikolojik ve ruhsal bakımdan rahatsız edilmemesi ve yaşamını sağlıklı bir şekilde sürdürmesi olarak tanımlanmaktadır. Bu suçun oluşabilmesi için, kanun metninde yazılı bulunan telefon etme, gürültü yapma ya da aynı maksatla, hukuka aykırı bir davranışta bulunulması eylemlerini bir kez yapmasının yeterli olmadığı, eylemlerin ısrarla tekrarlanması, süreklilik arz etmesi ve sırf kişilerin huzur ve sükununu bozma saiki ile işlenmesi gerekmektedir.

Sanığın, katılanı iki defa araması şeklindeki eyleminde; “ısrar” unsurunun olayda ne şekilde oluştuğu açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,

b)Hüküm fıkrasında uygulama maddesinin TCK’nın "123/1" yerine "106/1-son." maddesi yazılmak suretiyle CMK 232/6. maddesine aykırı davranılması,