Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/18093 K.2021/26957

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, Anayasanın 40/2, CMK’nın 232/6 ve 34/2 ile 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddeleri gereğince, sanığın yokluğunda verilen kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, temyiz süresinin başlangıcına, temyizin usulüne ilişkin bilgilere yer verilmemesi nedeniyle, temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilerek temyiz talebinin reddine ilişkin 11/04/2019 günlü ek karar kaldırılarak dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri karşısında; sanığa atılı suça ilişkin yasa maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı uyarınca, 765 sayılı TCK'nın 102/4. ve 104/2. maddelerine göre, suçun tabi bulunduğu 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşılmakla, sanığın temyiz istemi bu nedenle, yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak,