Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/18121 K.2020/20737

Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen hükümler temyiz edilmekle; temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ile temyiz sebebine göre, dosya görüşüldü:

1) Görevi yaptırmamak için direnme ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından kurulan hükümlerin temyizinde;

Hükmolunan cezaların miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 11/04/2019 tarihli, 2018/2045 esas ve 2019/573 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanık ...’ın temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2) Hakaret suçundan kurulan hükümlerin temyizinde ise;

Karardan sonra 24/10/2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29. maddesi ile değişik CMK'nın 286. maddesi gereğince, hükümlerin temyiz edilebilir hale geldiği anlaşıldığından sanığın temyiz isteminin kabulüne ve Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz isteminin reddine dair ek kararının kaldırılmasına karar verilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından CMK'nın 288 ve 294. maddeleri kapsamında sanığın belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ile CMK’nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek, yapılan değerlendirmede: başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay tarihinde, sevk ve idaresindeki aracı ile seyir halinde bulunan sanığın jandarma trafik uygulama noktasında görevli memurlar tarafından yapılan dur ihtarına uymayarak kaçması nedeniyle takibe alınarak durdurulduğunda kendisinden kimlik ve evrak isteyen jandarma görevlisi ...’ya sinkaflı sözlerle hakarette bulunduğu ve akabinde olay yerine gelerek hakkında işlem yapılması için karakola davet eden jandarma görevlisi ...’a sinkaflı sözlerle hakarette bulunduğu biçimindeki eylemlerini, aynı olay ve zaman dilimi içerisinde, aynı suç işleme kararı kapsamında katılanları hedef alarak gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında,

sanık hakkında TCK’nın 125/3-a-c, maddesi uyarınca tek mahkumiyet hükmü kurulup, aynı Kanun'un 43/2. maddesi uyarınca cezasının artırılması gerektiği gözetilmeden, katılanlara yönelik iki ayrı hüküm kurulması,