Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/18368 K.2020/21383

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanakları, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1- Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan ceza vermekten vazgeçilmesine dair hükme yönelik temyiz incelemesine gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

a- Oluşa uygun mahkeme kabulüne göre, katılan tarafından gönderilen hakaret mesajlarının muhatabının sanığın eşi olması karşısında, TCK'nın 129/3. maddesinin somut olayda uygulanma imkanının bulunmadığı; bununla birlikte olayın çıkış nedeni ve gelişimi değerlendirilerek aynı Kanun'un 129/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b- Kabüle göre de;

Hakaret suçunun karşılıklı işlendiğinin kabul edilmesi karşısında, TCK'nın 129/3. maddesi gereğince "ceza verilmesine yer olmadığına" yerine "ceza vermekten vazgeçilmesine" şeklinde karar verilmesi ve hüküm kısmında dayanak kanun maddesi olan CMK'nın 223/4-c maddesinin yazılmaması,