Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/1861 K.2022/10122

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükümlerinin temyizinde,

Eylemlere ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

B-Sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan beraat ile kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet; sanık ... hakkında kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizinde ise,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıklar ... ve...'a yükletilen mala zarar verme suçu açısından, hükmün gerekçe kısmında ''katılana ait cep telefonuna zarar verilmesi konusunda iddianamede anlatım ve dava bulunmaması" denilmiş ise de; iddianamede sanıklara atılı mala zarar verme eylemlerinin anlatılması, 01/10/2015 tarihli görgü tespit tutanağında müştekinin cep telefonuna da zarar verildiğinin belirtilmesi ve katılanın iddiayı doğrular nitelikteki beyanları karşısında, bu delillere neden itibar edilmediği açıklanmadan yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraat hükümleri kurulması,

2-Suç tarihi itibarıyla, TCK’nın 106/2-c. cümlesinde düzenlenen tehdit suçuyla birlikte işlenen kasten yaralama ve mala zarar verme suçları uzlaşma kapsamında olmadığından, uzlaşma işlemleri yapılmamış ise de, sanıklar ..., ... ve ... hakkında tehdit suçundan beraat hükümleri kurulması karşısında; TCK'nın 86/2. ve 151/1. maddelerinde düzenlenen kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarının CMK'nın 253/3. maddesi uyarınca uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla, aynı Kanunun 253 ve 254. maddeleri uyarınca mala zarar veme ve kasten yaralama suçları yönünden uzlaştırma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanıkların hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,